روزگاردريا

جای خون موج کارون می گذره از تو رگام    چای حرف بغض سکوتش می شکنه توی صدام

خونه کرده خاک پر زخم و غریبش               توی سینه جای قلب پر تپش

(( دنیا اگه نباشه می خوایم که باشی خونمون       ما کفترای خسته موندیم به عشق لونمون ))

   برای خرمشهر که تو دنیا بهشتی جز اون نیست