پندی از دوست

برهنه ات می کنند

تا بهتر شکسته شوی

نترس گردوی سبز !

آنچا سیاه می شود

روی تو نیست ...

دست آهاست

نمایشنامه

بنام او که هست

 نمایشنامه

 پایانِ آرامِ کرگدن

 محمد اذغاب 

 

لطفا به ادامه مطلب مراجعه کنید

ادامه نوشته

ترانه آغازین برنامه ماه عسل 1390 با صدای مهدی یغمائی

حس می کنم تو رو ، تو هر شب خودم    

من عاشق همین احساس تو شدم

حسّت جهانمو فرو نمی کنه                 

آرامشت منو دیوونه می کنه

حس می کنم تو رو ، یه عمره تو خودم    

بازم به من بگو دیر عاشقت شدم

کشتی غرورمو ، دیوونگی کنم              

بازم منو ُبکُش تا زندگی کنم

میمیرم از جنون تا گریه می کنی          

با بغض هر شبت ، با من چه می کنی ؟

چشمای خیستو رو بغض من ببند          

من گریه می کنم ، حالا برام بخند

من در کنار تو ، دریای خاطره ام        

وا می کنی درو ، بی تو کجا برم ؟

ترانه پایانی برنامه ماه عسل 1390 با صدای مهدی یراحی

هر جای دنیایی دلم اونجاست

من کعبه ام رو دور تو می سازم

من پشت کردم به همه دنیا

تا رو به تو سجاده بندازم

هر روز حسّم تازه تر می شه

غرق تو می شم بلکه دریا شم

بی زارم از اینکه تمام عمر

از روی عادت عاشقت باشم

گاهی پرستیدن به عادت نیست

با اینکه سر رو مهر می زاری

گاهی برای دیدن عشقت

باید سر از رو مُهر برداری

یک عمر هر دردی به من دادی

حس می کنم عین نیازم بود

جایی که افتادم به پای تو

زیباترین جای نمازم بود